Fockeline Ouwerkerk over mode, werkdrift en de kracht van de veertiger: 'Mijn egocentrische leventje is weg'

Het hele interview lees je in de nieuwste Beau Monde. Nu in de winkels en te bestellen op https://tijdschrift.land/

Afscheid van ultieme vrijheid

Waar Fockeline voorheen als actrice probleemloos de hele wereld over reisde, zorgde de opbouw van haar gezin voor een compleet andere levensfase. Ze schuwt de eerlijkheid over de impact van deze grote transformatie niet. “Je levert echt vrijheid in als je het mij vraagt," bekent ze. "Dat egocentrische leventje, waarin je lekker met jezelf kunt zijn, is weg. Er is de verantwoordelijkheid voor twee mensenlevens voor in de plaats gekomen. Dat valt me af en toe zwaar. Het is alsof je een stukje van jezelf inlevert.”

'Ik zou voor geen goud meer 25 willen zijn'

Ruimte voor de veertigplusser

Toch is er op professioneel vlak nu juist véél meer ruimte. In de acteerwereld ziet ze een duidelijke, positieve kentering voor vrouwen van haar generatie. “We worden meer gehoord en er wordt meer geproduceerd door en voor vrouwen van onze leeftijd. Er is een beweging gaande. Dat gaat niet snel genoeg, maar het is wel gaande en dat is super fijn.”

Naast succes is er ook de fysieke realiteit van ouder worden. Ze vergelijkt de perimenopauze met een 'tweede puberteit' waarin je "voelt dat je jezelf kwijt bent terwijl je er nog bent". Desondanks overheerst de rust. "Ik zou voor geen goud meer 25 willen zijn. Echt niet. Als veertigplusser voel ik me er eindelijk bij horen. Die leeftijd bevalt me prima.”

Valentino uit de jaren vijftig

Die herwonnen balans weerspiegelt zich in haar kledingkast, waar duurzaamheid steevast de boventoon voert. Ze combineert haar succesvolle acteercarrière moeiteloos met een bijbaan in een Amsterdamse vintageboetiek, simpelweg omdat ze niet kan stilzitten. Haar stijl is een doordachte mix van bewust shoppen en exclusief design. “Ik ben voor duurzaamheid en niet per se van merkkleding. Ik shop graag tweedehands. Zo vond ik onlangs in een vintageboetiek een Valentino-jasje uit de jaren vijftig. Dan mag ik het van mezelf kopen. Tegelijkertijd vind ik het wel heel lekker als stylist Tommy Driessen mij in een Yves Saint Laurent-pak hijst voor een première. Dat is écht design.”