Het volledige, aangrijpende interview met Thérèse Boer is te lezen in de nieuwste editie van Nouveau. Morgen in de winkels en te bestellen via https://tijdschrift.land/
Tekens van boven
Het gemis is dagelijks voelbaar, maar Thérèse ervaart nog geregeld de aanwezigheid van haar grote liefde.
"Ik was nooit zo bijgelovig, maar ik krijg regelmatig signalen waardoor ik weet dat hij bij mij is," vertelt ze. Naast flikkerende lichten, noemt ze een koekoek die ineens rond het huis opduikt. "Jonnie maakte altijd het geluid van een koekoek als hij in De Librije in de keuken stond en hij me nodig had. (...) Voor mij zijn dit signalen waarmee Jonnie laat weten dat we het goed doen."
"Ik pak weer even de moederrol op"
De moederrol oppakken
Samen met haar kinderen Jimmie en Isabelle woont Thérèse inmiddels onder één dak in verschillende appartementen. De plannen om het rustiger aan te doen en vaker te reizen, heeft ze voorlopig aangepast om er voor hen te zijn. "Het maken van lange reizen, wat ik met Jonnie wilde doen, schuif ik op de lange baan. (...) Ik blijf dus gewoon even zitten, zodat Isabelle en Jimmie ruimte krijgen om in het reine te komen met alles. Ik pak weer even de moederrol op. Over een paar jaar kom ik wel weer aan mezelf toe."
Familiedroom voortzetten
Ondanks de zware periode wist De Librije de drie Michelinsterren glansrijk te behouden. Het werk geeft haar houvast, en ze ontdekte het afgelopen jaar iets wezenlijks over haar eigen incasseringsvermogen.
"Dat ik sterker ben dan ik dacht. Als iemand anderhalf jaar geleden tegen mij had gezegd dat Jonnie zou overlijden, dan had ik gezegd; neem mij dan ook maar gelijk mee." Het is de stem van Jonnie in haar hoofd die haar motiveert. "Alles wat we hebben opgebouwd moet ik nu voortzetten. Want het is nog steeds mijn droom dat De Librije van familie op familie blijft doorgaan als driesterrenrestaurant."