Leo Alkemade over zijn meest persoonlijke project tot nu toe: 'De film was er bijna niet geweest'

Champagne is voor Leo Alkemade meer dan zomaar een project; het is een eerbetoon aan zijn vader. In de film bootst hij met Huub Stapel de reis na die hij zelf zo graag met zijn vader had willen maken naar de beroemde wijnkelders van Épernay.

Een zenuwslopend proces

Het traject om de film te realiseren was allesbehalve een soepele rit. “De film was er bijna niet geweest,” vertelt Leo. Ruim tien jaar geleden ontstond het idee, maar de weg naar de bioscoop zat vol hobbels. Met name de houding van het Filmfonds stuitte hem tegen de borst. “Ze wilden maar niet investeren. Het argument dat de thematiek van Champagne te particulier zou zijn, heb ik altijd een kutargument gevonden. Individuele verhalen zijn veel aangrijpender dan het zoveelste format.”

Dat de film hem nauw aan het hart ligt, is duidelijk. Hoewel Leo zichzelf nuchter noemt als het op verwerking aankomt, waren er momenten op de set waarbij de grens tussen fictie en realiteit vervaagde. “Ik kon naar Huub kijken en denken: jeetje, dat trekje had mijn vader ook. Huub kwam ook steeds aan mij vragen: Hoe zou je vader dit of dat aanpakken? Dan zei ik: Een beetje zus of zo. Dat pakte Huub dan op zo’n manier op dat ik vaak geëmotioneerd raakte door wat ik zag.”

Een bijzondere ontmoeting

Het meest pakkende moment vond plaats in de kathedraal van Reims. “Huub steekt daar een kaarsje aan, iets wat mijn vader ook had kunnen doen. Vervolgens loopt hij aarzelend langs de collectebus waar je geld in hoort te doen, omdat hij denkt: dat kaarsje brandt al, niemand heeft gezien dat ik er eentje heb aangestoken. Maar even later speelt zijn schuldgevoel toch op en frommelt hij alsnog 20 euro in die bus. Dat moment vond ik zo raak, ik dacht echt: hé pap, daar ben je.”

Ook zijn moeder was nauw betrokken bij het proces; ze speelt zelfs de rol van kaartjesverkoper in de bewuste scène. “Het was ontroerend, maar ook raar. Voor haar is het soms lastig om gedramatiseerde gebeurtenissen in het juiste perspectief te zien.”

Bekijk ook

Eva Van der Gucht blikt vooruit: 'Over tien jaar willen we nóg gelukkiger zijn' | Elegance

Levenslessen

Voor Leo is Champagne een universeel verhaal. “Elke zoon heeft een vader. Het is een heel toegankelijke film die over twintig jaar nog steeds interessant is, vanwege de levenslessen die erin zitten: schuif niet te veel voor je uit, leef in het moment en tel je zegeningen, want het kan allemaal zo voorbij zijn.”

Nu de film in de bioscoop draait, is de angst voor een lege zaal zijn enige bron van slapeloze nachten. “Dat moet wel gebeuren, waar heb ik anders al die jaren moeite voor gedaan?”

Het volledige interview met Leo Alkemade lees je in de nieuwste Panorama. Nu in de winkel en te bestellen via Tijdschrift.land.