Ben je toe aan een Spaanse getaway die je Instagram-feed én je cultuurhart sneller doet kloppen? Zoek niet verder. Terwijl de meeste toeristen Badajoz links laten liggen, verbergt deze stad een van de meest fotogenieke pleinen van Europa. De Plaza Alta is niet zomaar een plein; het is een architectonisch theaterstuk dat door de eeuwen heen steeds weer een ander kostuum aantrok.
Een make-over van eeuwen
Gelegen aan de voet van de imposante Moorse Alcazaba (de oude citadel), begon de Plaza Alta haar leven in de 15e eeuw. Waar ooit bescheiden woningen stonden, verrees een groots en open plein. Het werd de plek waar kooplieden hun waren aanprezen en waar het leven van de stad zich afspeelde onder bogen en galerijen.
Wat dit plein écht uniek maakt, zijn de Casas Coloradas. Deze ‘Gekleurde Huizen’ zijn versierd met fascinerende rode en witte geometrische patronen die doen denken aan een chique Marokkaanse Riad, maar dan met een onmiskenbare Spaanse vibe.
Het marktgebouw dat op reis ging
De Plaza Alta heeft ook een nogal... Ongebruikelijke geschiedenis. In 1899 besloot men dat het plein de perfecte plek was voor een hypermoderne markthal van ijzer en glas, ontworpen door architect Tomás Brioso Mapelli. Een technisch hoogstandje uit de industriële revolutie, maar eerlijk is eerlijk: het nam nogal wat ruimte in beslag.
In de jaren 70 was de koek op en werd de markt gesloten. Maar in plaats van de sloopkogel te gebruiken, kreeg het gebouw een tweede leven. De complete ijzeren constructie werd gedemonteerd en verplaatst naar de universiteitscampus van Badajoz, waar het dient als aula. Een duurzame verhuizing avant la lettre!
Verdwalen tussen de bogen
Vandaag de dag is het plein weer heerlijk weids en open. Je wandelt er onder de Arco del Toril of bewondert de stad via de Arco mirador. Vergeet ook niet even omhoog te kijken naar de Torre de Espantaperros.
De Plaza Alta combineert de grandeur van de Renaissance met de speelsheid van de mudéjar-stijl. Het is de perfecte plek voor een middagje flaneren, een ijskoude caña onder de bogen en het gevoel dat je een geheim hebt ontdekt dat de rest van de wereld nog moet ontdekken.